W ogrodzie naszym
  Powoli zmierzch
  Wygładza ostre
  Kontury drzew
  I czas, słoneczny nasz czas
  Zamienia
  W długi cień
  W ogrodzie naszym
  Gałęzie drżą
  W oczekiwaniu
  Przed porą złą
  Gdy chłód obejmie je
  I ubierze w biały szron
    Nie oczekuję już
  Od życia samych róż
  Najwyżej cierni, co
  I tak od lat
  w sercu mym są
  i głęboko tkwią
  Nie oczekuję już
  Serca nagłych burz
  Wystarczy jeden twój
    Uśmiech, gest
  I cały ten świat
  Miłością znów jest
  Nieważne ile
  Przed nami zim
  I czarno – białych
  W ogrodzie dni
  To co ukryte jest w nas
  By przetrwać
  Doda sił
  Jesteśmy wiosną
  To dzięki nam
  Zakwitnie znowu
  Nadziei kwiat
  I nic nie zrobi mu czas
  Bo czas jest nasz, jest nasz....