Kiedy oni z góry patrzą na to co robisz Ty
  Ukrywając przy tym zawsze swój własny wstyd
  A wiesz każdy z nich poprostu boi się prawdy
  Pokazując jaki świat jest niby zabawny
  Kiedy oni z góry patrzą na to co robisz Ty
  Ukrywając przy tym zawsze swój własny wstyd
  A wiesz każdy z nich nie wie czym jest dziś
  Nie wie kim jest dziś, nie wie nic
  
  Czy odnajdę się na etapie, na którym się znalazłem
  Ten paradox jest toksyczny jak asbest
  Widzisz był czas kiedy miałem tego dość już
  Zaniedbałem wiare zacząłem omijac kościół
  Zacząłem popijać z tymi co ciągle piją
  Gdzie jest cud, gdzie jest mój ojciec Pio
  Wogule to gdzie jest mój ojciec...to pytanie
  Raz na jakiś czas zadawała mi któraś z panien
  Samiec zawsze podobno wdaje się w ojca
  Mówią on zostawił to Ty też będziesz odtrącać
  Autor, dobra idź z tym ktos powiedział
  Ten numer będzie zbyt autobiograficzny
  Jebać to, Hip-Hop jest jak lustro
  Więc czy mam coś do ukrycia tak mam mnóstwo
  Ale niektórzy z nich muszą w końcu załapać
  Że nie zawsze jestem Ten Typ roześmiana japa
  
  Kiedy oni z góry patrzą na to co robisz Ty
  Ukrywając przy tym zawsze swój własny wstyd
  A wiesz każdy z nich poprostu boi się prawdy
  Pokazując jaki świat jest niby zabawny
  
  Czasem czuję się jakby w oszustwie samego siebie
  Myśli zatrute gniewem po podstawówce w tym gównie siedzę
  Kolejną sztuke mam lecz rzucę ją lub ona mnie
  Uczucie utkneło w szponach serc
  Jebać to przecież są jeszcze ziomki rap i niunie
  A szkoła książki, kosztem rap zapisuje kosztem
  Znów 48 jaźwa do kartotek
  A potem kolejny blit pob blokiem
  By wieczorem dziś być na topie
  Wieczorem mieć hajs i laski
  A rono znów bać się że wydałem hajs pracodawcy
  Tak, kurwa... wiesz jednak nie mogę się z tego wyrwać
  Nie mogę wytrzymać bez hajsu ale potrafię to przyznać
  
  Nie rozumiesz co mówię...
  Mówię prawdę..
  Nie rozumiesz rzeczy które mnie bolą...
  Nie jestem bez winy więc rymami płaczę...
  Lecz czy płaczą inni??...
  
  Zwykle słyszę weź to wyduś, przyznaj się do błędu
  Do własnego wstydu z zeszytów
  Spowiadany przez rap, przez ten tytuł
  Z okresu za który płacę teraz drogo
  Rozliczając się z nim chce odebrać go blokom
  Kokon zbudowany z cegły któremu szczeniak
  Uległ by narzucić sobie styl myślenia
  Wąskie horyzonty, zawsze skory na jointy
  W takiej skali że czasem zapominałem to palić
  Zwykle w klatkach i przejściach wyklęty
  W tym samym miejscu kochany synek
  Który kłamstwo wrzuca w rodzinę
  To odcinek kiedy to łatwo wpadałem w furie
  Nazywając tego ch chciał zmian durniem
  Dzis już dawno po dzwudziestce chłopak
  Na szesnaście wygląda moja garderoba
  A mentalnie podbicie do trzydziestki
  
  Kiedy oni z góry patrzą na to co robisz Ty
  Ukrywając przy tym zawsze swój własny wstyd
  A wiesz każdy z nich poprostu boi się prawdy
  Pokazując jaki świat jest niby zabawny
  Kiedy oni z góry patrzą na to co robisz Ty
  Ukrywając przy tym zawsze swój własny wstyd
  A wiesz każdy z nich nie wie czym jest dziś
  Nie wie kim jest dziś, nie wie nic