Na smyczy trzymam filozofów Europy
   Podparłam armią marmurowe Piotra stropy
   Mam psy, sokoły, konie, kocham łów szalenie
   A wokół same zające i jelenie
  
   Pałace stawiam głowy ścinam
   Kiedy mi przyjdzie na to chęć
   Mam biografów, portrecistów
   I jeszcze jedno pragnę mieć...
  
   Stój Katarzyno! koronę carów
   Sen taki jak ten może ci z głowy zdjąć
  
   Kobietą jestem ponad miarę swoich czasów
   Nie bawią mnie umizgi bladych lowelasów
   Ich miękkich palców dotyk budzi obrzydzenie
   Już wolę łowić zające i jelenie
  
   Ze wstydu potem ten i ów
   Rzekł o mnie: niewyżyta Niemra
   I pod batogiem nago biegł
   Po śniegu dookoła Kremla
  
   Stój Katarzyno...
  
   Kochanka trzeba mi takiego jak imperium
   Co by mnie brał tak, jak ja daję: całą pełnią
   Co by i władcy i poddańca był wcieleniem
   By mi zastąpił zające i jelenie
  
   Co by rozumiał tak jak ja
   Ten głupi dwór rozdanych ról
   I pośród pochylonych głów
   Dawał mi rozkosz albo ból
  
   Stój Katarzyno! koronę carów
   Sen taki jak ten może ci z głowy zdjąć
   Gdyby się kiedyś kochanek taki znalazł...
   Wiem, sama wiem! Kazałabym go ściąć