Tamten wieczór wciąż pamiętam jak zjawisko.
  Wokół było mało światła, dużo wina.
  Kiedy podszedł do mnie blisko, bardzo blisko,
  pomyślałam - całkiem nieźle się zaczyna.
    Na początek coś powiedział niezbyt jasno,
  że przeprasza, że dziś jego imieniny
  i że może mi pokazać nocą miasto.
  Fakt. Na miasto nabierają się dziewczyny.
    I co, i co, i co, i co.
  Coś się jeszcze w tej historii wydarzyło.
  Ile trunków się wypiło, jakie miejsca odwiedziło,
  czy w pościeli kolorowej się skończyło.
    I nic, i nic, i nic, i nic.
  Nic kochani więcej już nie wyciągniecie.
  Dżentelmeni oraz damy, bo o takich dziś śpiewamy,
  o szczegółach nie powiedzą za nic w świecie.
    Po raz pierwszy zobaczyłam tego pana.
  Ale wierzcie, że nie czułam wcale strachu,
  gdy tańczyliśmy zawzięcie aż do rana,
  pośród anten i kominów gdzieś na dachu.
    Potem płaszczem mnie otulił miejsce w miejsce.
  Tak jak matki otulają swoje dzieci.
  I słyszałam jak mu mocno bije serce
  i widziałam jak nad nami chmura leci.
    A kiedy przyjdzie taki dzień,
  że nam nagle w domach zrobi się za ciasno,
  to uchylcie okiennice i wyjrzyjcie na ulice
  by zobaczyć jak wygląda nocą miasto.
    I co, i co, i co, i co.
  I nic, i nic, i nic, i nic.